Herman Geluyckens *

Herman Geluyckens, (°1949).
Opleiding :
1959 - 1969 : zondagacademie tekenen, Lier
1965 - 1969 : zondagacademie Toegepaste Kunst, Lier
1964-1965 : technische school sierkunsten, Antwerpen
Exposities :
1972 : Galerij Penta, Antwerpen
1973 : Galerij van de XXste eeuw, Antwerpen
1974 : Galrie Gebo, Antwerpen
1975 : Galerij Luka , Boechout
2007 : Galerie ES, Nijlen
2008 : Expo in Restaurant de Partituur i.s.m. Jazz4theGambia
2009 : Expo ten huize van Stefanie Condez, juwelenontwerpster
2010 : Galerie ES, Nijlen
2011 : Overzichtstentoonstelling CC De Bijl, Zoersel en Galerie ES, Nijlen
2014 : Expo SD Worx, Antwerpen


De loopbaan van een kunstenaar kan bizar verlopen, dat is genoegzaam bekend. Herman Geluyckens was kind van de jaren zestig, volgde het SISA (sierkunsten) in Antwerpen en mocht van zijn ouders niet naar de ‘zondige’ academie. Dus leerde hij zichzelf schilderen, met de hulp van een leraar die vooral excelleerde in schilderen op houten paneel. Ook Geluyckens maakte zich die techniek eigen, hij bouwde daarmee een reputatie op die zou leiden tot een tentoonstelling in de toen prille galerie De Zwarte Panter. Toch kwam het er niet van, want Geluyckens stortte zich iets te gretig in het zware sixties-leven rond de Antwerpse Wolstraat en zou uiteindelijk zijn kunstenaarschap vaarwel zeggen en zich terugtrekken in de Stille Kempen.
Pas vele jaren later zou hij opnieuw gaan schilderen. Het latere werk is niet alleen gevormd door de gebruikte techniek, waardoor het verwijst naar de vroeg-Nederlandse paneelschilderijen van Bruegel, Bosch en co, maar door zijn kleur- en vormgebruik ook naar de Ialiaanse frescoschilderijen. Dat lezen we allemaal in het mooi uitgegeven boek ‘Herman Geluyckens’. Maar we leren nog meer: dat Geluyckens duidelijk beïnvloed is door de Modernen bijvoorbeeld, zeker de futuristen en de kubisten. Dat hij een hekel heeft aan hedendaagse, conceptuele kunst en sterk narratief te werk gaat, maar dan wel in een geest van dadaïsme en surrealisme. De thema’s in zijn werk draaien rond ironie en sarcasme, met een voorliefde voor ‘Bijbelse’ taferelen. Zelf zegt hij, in een gesprek met John Vervoort: “Ik pluk ook thema’s uit het dagelijks leven, of uit de Bijbel bijvoorbeeld, die vol staat met prachtige verhalen. Daar ga ik dan mee aan de slag. Ik draai het gegeven om, versta het moedwillig verkeerd, zet er weerhaken aan.” En zo krijg je taferelen in een bizarre, maar frisse mix van stijlen, rond Sint-Kristoffel, rond Adam en Eva, maar ook rond uitstapjes, familiebijeenkomsten, cafébezoek.
Een zijstapje zijn de paar duizend ‘Zatte Filoes’ die de kunstenaar totnogtoe maakte: stripachtige werkjes op karton rond een bezopen figuur, waar ook enige zelfspot in schuilt. Het is duidelijk dat Geluyckens, nu hij tot de jaren van wijsheid en verstand is gekomen, voluit de middenvinger opsteekt en met plezier zijn artistieke duivels ontbindt. Een Fred Bervoets in de Stille Kempen.
Marc RUYTERS